GENEVIEVE Kiedy wróciliśmy do stołu, Audrey już nie było. Żadnego dramatycznego wyjścia. Żadnego wściekłego stukania obcasami ani trzaśnięcia drzwiami. Tylko jej pusty kieliszek – i zapach jej chaosu, unoszący się jak tanie perfumy w aksamitnym pokoju. – Powiedziała, że ma coś ważnego do załatwienia – odezwała się Rosalind z uprzejmym uśmiechem. Jasne. Coś ważnego. Na przykład zatrucie powietrza,