GENEVIEVE „Strasznie tu gorąco.” Zrzuciłam szpilki w sekundzie, w której przekroczyliśmy próg — no cóż, to on przeprowadził nas przez drzwi. Właściwie bardziej się potykałam, niż szłam, a jedna z moich rąk luźno oplatała szyję Alistaira; trzymałam się go jak mojej ostatniej deski ratunku dla zachowania równowagi. Zaniósł mnie do ciemnego salonu, jakbym nic nie ważyła. I może dla niego nic nie waży