GENEVIEVE Alistair zawsze potrafił zranić słowami. Czasami wręcz brutalnie. Ale cisza? Cisza była gorsza. Podążała za mną jak duch po tamtej nocy w apartamencie. Żadnego trzaskania drzwiami. Żadnych kąśliwych uwag. Nic. Tylko cisza. Nie patrzył na mnie, chyba że musiał. Nie dotykał mnie. Nie wodził za mną wzrokiem, tak jak miał to w zwyczaju, gdy przechodziłam obok niego ubrana w sam jedwab i dumę