Maevia Roślina doniczkowa leci przez pokój i zatrzymuje się w połowie drogi, zanim do mnie dociera. Opada na podłogę, rozsypując wszędzie szkło, ziemię i tulipany. Patrzę zszokowana na Rowenę stojącą przy oknie. Nie spodziewałam się, że we mnie czymś rzuci. – Przepraszam – mówi. – Myślałam, że to Thorne. – Tak go witasz? – Jest irytujący. Zasługuje na to. – Próbowałaś używać słów zamiast niszczeni