Sterling – Da, my skoro pogovorim – mówię na pożegnanie i kończę rozmowę. Gdy podnoszę głowę, czuję na sobie wzrok czterech par oczu. – I co? Co powiedział Wołkow? – pyta Lucchese. – Wołkowa – poprawiam go. – Rozmawiałam z jego żoną. Biorę głęboki wdech nosem i przecieram oczy. Jestem wykończona. – Posiłki przybędą za dwa dni. Widzę kilka uśmiechów ulgi, a Lucchese gwałtownie wypuszcza powietrze,