Rozdział 44 PERSPEKTYWA ELARY. Naprawdę nie wiem, czy kiedykolwiek mieliście wrażenie, że wasze licealne życie obraca się w ruinę. Gdy gazy wciąż ulatniały się z mojego przewracającego się i gotującego żołądka, wszyscy zaczęli zauważać, że mroźne powietrze zaczyna pachnieć... osobliwie. „O rany! Co ta osoba jadła?!” – zapytała jakaś dziewczyna, przyciskając serwetkę do twarzy. Patrząc na moją minę