Rozdział 91 PERSPEKTYWA LUCIANA. Przez całe dnie wraz z bliźniakami siedzieliśmy w pokoju naszego ojca. Niczego nie dotykaliśmy, nie rozmawialiśmy ze sobą. Po prostu tam siedzieliśmy, a wspomnienia o ojcu przemykały nam przez głowy. Te wspomnienia były tak bolesne. Dlaczego jest tak, że kiedy ktoś umiera, przypomina się niemal każda chwila spędzona z tą osobą? I dlaczego szczęśliwe wspomnienia był