Rozdział 89 PERSPEKTYWA VIVIENNE. Moje serce pękło na tysiąc kawałków, rozpryskując się w krople łez, które szybko napłynęły mi do oczu. – Ale… ale z pewnością możesz zmienić ich zdanie – powiedziałam, podchodząc do ojca trojaczków, ale on potrząsnął głową. – Podjęli już decyzję – odpowiedział, wpatrując się we mnie z powagą, a ja zadrżałam, co zwiastowało nadejście szlochu. – Cóż… cóż… jeśli nic