Następnego dnia Kov siedział w swoim fotelu z ponurym wyrazem twarzy. Nie mógł uwierzyć, że po tym wszystkim, co przeszli, Elara tak po prostu go odprawiła. Kaelen wpadł, by omówić z nim jakieś interesy, ale Kov był zbyt rozkojarzony, by na czymkolwiek się skupić. – Dobra szefie, po prostu zapytam. O co chodzi z tą miną? – zapytał Kaelen. – Jaką miną? – zapytał gniewnie Kov. – Masz minę, jakby kto