Punkt widzenia Vivienne Budzę się ze zdjęciem insekta w ramionach, tłumiąc krzyk, który prawie wymyka się z moich ust, ale szybko go powstrzymuję. "Co do cholery? Jakim cudem?" Oblewa mnie rumieniec wstydu. Moje oczy biegają dookoła, sprawdzając, czy jestem sama. Zamierzam zadzwonić po Sloane, kiedy przypominam sobie o piekle, w które wczoraj wparowałam. Julian powinien był wiedzieć lepiej. Wz