Punkt widzenia Dantego „Dobra, zrobię ci tego burgera. A teraz mnie rozkuj” – mówię z irytacją. Zdecydowanie pożałuje, że mnie spotkała, zanim z nią skończę. Wstaje i podchodzi do swojej torebki, wyciągając z niej pęk kluczy. „Potrzebuję pewności, Dan. Jaką mam gwarancję, że nie uciekniesz stąd, jak tylko cię rozkuję?” – pyta. Odwracam głowę i spoglądam na nią z dołu. „Kobieto! Jestem człowieki