Perspektywa Hanka – Nie to miałem na myśli, do kurwy – odezwał się Rowan, przeklinając cicho, a ja nieznacznie przewróciłem oczami, ponieważ bez wątpienia wiedziałem, że już zaczął czuć się winny. – Dokładnie to powiedziałeś, a ja się po prostu z tobą zgodziłem – urwałem i podszedłem w stronę łóżka, po czym dodałem: – Na dobrą sprawę nawet nie pisnąłem ani słowem. Zatrzymałem się u stóp łóżka i