Punkt widzenia Hanka – Hank, nie chcę, żebyś brał to do siebie... – zaczął mówić, ale odwróciłem się bokiem, by na niego spojrzeć, po czym wydusiłem z siebie cichym głosem: – Zamknij się, Preston. – Warknąłem na niego, ale nie wyglądał, jakby moje słowa zrobiły na nim jakiekolwiek wrażenie. Zamilkł tylko na chwilę, po czym znów zaczął mówić. – Naprawdę mam nadzieję, że dostrzeżesz sens w tym, co