Arthur poprawił okulary, a jego wzrok spoczął na Declanie z surowością. – Czy po tak długim czasie bycia moim studentem wciąż nie wiesz, czego absolutnie nie toleruję? – Przepraszam, profesorze Kenrick – powiedział Declan, spuszczając głowę. Kontynuował: – Może pan zaakceptować, że pana studenci są przeciętni, ale absolutnie nie toleruje pan chodzenia na skróty. – Cleo przekroczyła już pana granic