Głowa pulsowała mi tak gwałtownie, że myślałam, że zwymiotuję. Nie miałam pojęcia, jak długo byłam nieprzytomna – wiedziałam tylko, że to Deric za to odpowiada. Niesiono mnie, przerzuconą przez ramię jak worek mąki. Świadomość, że jestem całkowicie zdana na jego łaskę, wywołała u mnie mdłości. Chciałam się szarpać, kopać, krzyczeć, ale moje ciało odmawiało posłuszeństwa. Czułam się słaba, sparaliż