Nawet nie zdałam sobie sprawy, kiedy zasnęłam. Mijały tygodnie, odkąd odważyłam się zamknąć oczy bez strachu drapiącego mnie od środka. Przez większość nocy po prostu leżałam w łóżku i wpatrywałam się w sufit, aż wycieńczenie wciągało mnie pod wodę. Ale tym razem, jakimś cudem, zapadłam w sen tak cicho, że nawet ból mnie nie ostrzegł. A potem to przyszło…. *** „Odejdź!! Nie zbliżaj się do mnie!!”