Wszystkie oczy w kafeterii natychmiast, bez krzty taktu, zwróciły się w moją stronę. Wyszłam, trzaskając drzwiami. Asher stał tylko przy drzwiach, odprowadzając mnie z powrotem do biura. – Cóż, kawa była wyborna – droczył się, gdy zostaliśmy sami w windzie. – Dziwi mnie, że nie pofatygowałeś się, by interweniować. – Trochę chciałem, żebyś im pokazała. Nienawidzę, gdy ludzie tak plotkują o innych,