Spojrzałyśmy na siebie zdezorientowane. Z przerażenia zakryłam usta dłonią. Co, jeśli miała rację? Nie było mowy, żeby Ewa celowo wywabiła mnie z domu tak wielkim kłamstwem, tylko po to, żeby znaleźć mnie tutaj, gdzie nie mam żadnego zabezpieczenia. Z trudem przełknęłam ślinę. – No cóż, wróciłam. Wstałyśmy. – Co zamierzasz zrobić? – zapytałam szeptem. – Nie wiem – odszepnęła, rozglądając się, czy