||*BRIELLE*||
Obudziłam się w południe, czując się jak wrak człowieka. Jęknęłam, z trudem zmuszając oczy do otwarcia, po czym wydałam z siebie głośne sapnięcie, gdy poczułam ból w karku. Czy ja nie umarłam? Myślałam, że nie żyję; straciłam przytomność po tym, jak zaklinaczka ogłosiła moją niewinność.
Mój wzrok powędrował na zegar ścienny, a ja zastanawiałam się, jaki jest dzień i jak długo spał
















