Varek na chwilę znieruchomiał. Nic dziwnego, że Dziewięciogłowe Drzewo Hydry miało tylko jedną umiejętność. Wszystkie jego pozostałe zdolności musiały zostać poświęcone. Po przejściu tego labiryntu zdobył umiejętność Odrodzenie Uschniętego Drzewa. Varekowi zostało jeszcze 12 ksiąg umiejętności, wszystkie upuszczone przez Wypaczone Drzewce. Były one jednak dla niego dość bezużyteczne. "Naucz się Odrodzenia Uschniętego Drzewa. "Poświęć księgi umiejętności." Varek poświęcił dziesięć ksiąg umiejętności Wypaczonych Drzewców i Odrodzenie Uschniętego Drzewa pomyślnie awansowało na 2 gwiazdki. Odrodzenie Uschniętego Drzewa (Umiejętność Pasywna): 2 gwiazdki Efekt: Kiedy twoje punkty zdrowia spadną poniżej 10%, natychmiast zregenerujesz 20% maksymalnego zdrowia. Czas odnowienia: 12 godzin. Koszt: Brak. Biegłość: 0/100 (Biegłość zdobywa się poprzez poświęcanie ksiąg umiejętności; każda poświęcona księga przyznaje 1 punkt biegłości. Niektóre specjalne umiejętności mogą zapewniać więcej biegłości.) Tak jak Varek się spodziewał, awansowanie umiejętności zwiększyło regenerację HP o 10%, a czas odnowienia został znacznie skrócony. To była gigantyczna poprawa. Co więcej, dzięki tej zdolności jego zdolność do przetrwania drastycznie wzrosła. Ponadto, ponieważ Odrodzenie Uschniętego Drzewa przywracało procentowo zdrowie, pozostanie potężne nawet w późniejszych etapach gry. W tym momencie całkowite punkty zdrowia Vareka wynosiły nieco ponad 30 000, więc regeneracja na poziomie 20% dawała mu ponad 6000 HP. Ale jeśli jego całkowite zdrowie osiągnie później 3 miliony lub 30 milionów, ten procent nadal będzie miał zastosowanie. Kręcąc głową, Varek skupił się na swoim pasku doświadczenia. Wciąż miał połowę drogi do 10 poziomu. Gdyby naprawdę chciał, mógłby wbić 10 poziom w zaledwie pół godziny. Ale Varekowi nie zależało tylko na zdobywaniu poziomów. Otworzył tabelę liderów poziomów. Przygotowywał się, by sprawdzić aktualny ranking w tabeli. 1. Imperator Ashura, Poziom 11, 25%. 2. Reverie Rime, Poziom 10, 95%. 3. Desireless, Poziom 10, 91%. 4. Highreach Lupus, Poziom 10, 90%. 5. Truly 20, Poziom 10, 88%. Różnice pomiędzy graczami w rankingu nie były zbyt znaczące. Varek rozpoznawał większość z nich. Trzech z pierwszej piątki było wysoko postawionymi członkami gildii, podczas gdy jeden to dziany dzieciak z Eldorii, który wydał fortunę na awansowanie. Facet miał pieniądze, szczęście i trochę umiejętności, co czyniło go niemal niezwyciężonym. Jeśli chodzi o piątego gracza, był podobny do Brama – kimś, kto zyskał wczesną przewagę dzięki uśmiechowi losu, ale w miarę postępów w grze ostatecznie zniknął w cieniu. Oprócz tabeli liderów poziomów, Zmierzch Boskich Władców posiadał również ranking ekwipunku. Varek go otworzył. 1. Złote Berło (Poziom Złoty). 2. Łuk Burzy (Poziom Srebrny). 3. Dziewięciogłowa Tarcza (Poziom Brązowy). 4. Dziewięciogłowe Naramienniki (Poziom Brązowy). 5. Dziewięciogłowy Płaszcz (Poziom Brązowy). Spoza pierwszej piątki, z wyjątkiem Złotego Berła na pierwszym miejscu, reszta należała do Vareka. „Dokładnie tak, jak w moim poprzednim życiu” – pomyślał Varek. Złote Berło należało do Reverie Rime. Było to berło przywołania o jednym efekcie. Przywołaniu sześciu bossów z Czarnego Żelaza na 10 poziomie. Było to dosłownie jak błąd w grze na jej wczesnych etapach. Nawet jeden boss z Czarnego Żelaza na 10 poziomie, nie wspominając o sześciu, potrafił zmieść z powierzchni ziemi wszystko na swojej drodze. Swoją drogą, Reverie Rime była właścicielką Studia Visionary, którego Varek kiedyś był częścią. Była ładna, ale miała zwyczaj zatrudniać członków rodziny na kluczowych stanowiskach, przez co w samej loży panował lekki bałagan. Ale teraz nie miało to już żadnego znaczenia. Dzięki swojemu talentowi na poziomie Super Boga Varek był pewien, że zdoła prześcignąć Reverie Rime. Wszystkie 50 punktów atrybutów za ukończenie pierwszego lochu przeznaczył na szybkość ataku. Jego szybkość ataku wzrosła z 2,63 do 3,63. Rozdzielając punkty, Varek rzeczywiście rozważał zainwestowanie części z nich w prędkość ruchu. Ostatecznie jednak z tego zrezygnował. Jego umiejętność Ręka Niebios działała najlepiej w połączeniu z szybkością ataku. Mógł błyskawicznie regenerować swoje zdrowie, o ile jego szybkość ataku była odpowiednio wysoka. Na koniec pozostał zwój zadania. Były one rzadkie i niezwykle cenne, ponieważ zawierały zadania ze Zmierzchu Boskich Władców, a nie zwykłe misje od NPC. Ukończenie tych zadań mogło zapewnić Błogosławieństwa Bogów. W najgorszym wypadku, Błogosławieństwo Bogów zapewniało premie do atrybutów, a te najlepsze podobno przyznawały trwałe cechy. Varek otworzył zwój i zszokował się tym, co na nim zobaczył. "Pod Osadą Nowicjuszy spoczywa zapieczętowana Zythera. Jeśli Zythera zostanie uwolniona, zniszczy wszelkie żywe istoty." "Cel Zadania: Zabij wszystkich NPC w Osadzie Nowicjuszy i zniszcz ołtarz, sprawiając, by wszyscy poszukiwacze przygód z innych światów mogli odradzać się jedynie w głównym mieście, nigdy już nie wracając do Osady Nowicjuszy." "Kara za niepowodzenie: Brak." "Nagroda za zadanie: Nieznana." Na widok tego zadania twarz Vareka pociemniała z niedowierzania. To zadanie było oburzające – wręcz absurdalnie! W poprzednim życiu Varek napotkał najróżniejsze dziwaczne misje, ale to? Zniszczenie Osady Nowicjuszy? Czy to w ogóle było zadanie, czy raczej pragnienie śmierci? Gracze próbowali już wcześniej prowokować NPC, ale nawet właściciel karczmy potrafił zadać tysiące obrażeń samym ruchem ręki. A jeśli chodzi o Strażnika Osady czy kowala? Ich statystyki były zapewne obłędne. Varek zwinął zwój zadania. Nie spieszył się z jego przyjęciem, mimo braku jakichkolwiek kar. Musiał to dokładnie przemyśleć. Wyszedł z lochu. Przy wejściu do labiryntu zebrał się tłum graczy. – Szukamy potężnego kapłana z dużymi możliwościami leczenia. W drużynie jest dwóch silnych wojowników typu carry, a obrażenia będą niesamowite. Podwójne carry — łucznik i mag. Jeden zadający ciągłe obrażenia, drugi zapewniający obrażenia wybuchowe. – Minęło tyle czasu, a oprócz Króla Lodowca, nikt jeszcze nie wyczyścił tego labiryntu? Chcę kupić trochę sprzętu. Mam mnóstwo gotówki do spalenia. Varek zerknął na nich, ale nie zwrócił większej uwagi. To była Osada Nowicjuszy numer 10086 i nie było tu zbyt wielu prawdziwych profesjonalistów. Większość wysokopoziomowych graczy prawdopodobnie trzymała się bardziej dostępnych osad nowicjuszy. Po opuszczeniu lochu, Varek ruszył w innym kierunku. Według jego obliczeń, zadanie zlecone przez Strażnika Osady, polegające na upolowaniu dziesięciu bossów, powinno oferować większe nagrody w miarę wzrostu poziomu bossów. W Osadzie Nowicjuszy był jeszcze jeden specjalny boss. Minstrel, na którego natknął się Bram. Plotka głosiła, że jego prawdziwą formą była łasica o żółtym futrze, która dzięki ogromnemu szczęściu przybrała ludzką postać. Jednakże jej demoniczna natura pozostała i wydawało się, że knuła coś w Osadzie Nowicjuszy. W jego poprzednim życiu poradniki nie zagłębiały się w szczegóły na ten temat, ale Varek zebrał kilka przydatnych informacji. W tym momencie jego oczy zwęziły się. Szybko dobył Łuku Burzy i zamachnął się do tyłu — nie po to, by wypuścić strzałę, lecz by użyć łuku jak ostrza do cięcia. Atak nie zadał wielkich obrażeń, ale wystarczył, by poradzić sobie z nagłym niebezpieczeństwem. Świst!