Finnian Sullivan i Nicola Moretti krzątają się po kuchni, sprawdzając zapasy, podczas gdy ja stoję w miejscu, patrząc na swoje stopy i próbując poskładać moją rzeczywistość w całość. Musiałam tak stać dość długo, bo zanim się obejrzałam, Finnian Sullivan wcisnął mi w dłoń gorący kubek kawy. – Śmietanka i cukier? – zapytał cicho. Podnoszę na niego wzrok, gdy moje palce zaciskają się na naczyniu. –