Uśmiecham się pod nosem, wracając do pracy i przewracając churros na drugą stronę, gdy nabierają ładnego, złotobrązowego koloru. – Masz u siebie w pokoju jakąś czekoladę, Finnianie Sullivan? – pytam, znając już odpowiedź. – Oczywiście, że mam. – To idź po nią – zrobię sos do maczania. Przez sekundę się waha, ale śmieję się i lekko trącam go stopą w łydkę. – Naucz się dzielić – droczę się z nim, s