Ling Yiran czuła, jakby jej opuszka palca miała zaraz stanąć w płomieniach. Była bardzo gorąca, a jej serce biło gwałtownie. „O nie! Co się ze mną dzieje?!” Cofnęła rękę, a jej twarz zarumieniła się, gdy powiedziała: – Do... dobrze. Jedzmy, żeby dania nie wystygły. – Po tych słowach spuściła głowę i zaczęła jeść. Yi Jinli uśmiechnął się, widząc, że twarz Ling Yiran była prawie zakopana w misce. Je