– Jin! – zawołała go, tym razem głośniej. Jednocześnie ujęła jego twarz w dłonie z całej siły. Jego oczy stopniowo odzyskiwały jasność, a ciemne źrenice odbijały jej twarz, ale spojrzenie było niezwykle skomplikowane. – Co się stało? – zapytała. – Nic. – Wypuścił powietrze. – To dobrze. – Odetchnęła z ulgą. – Wyglądałeś przed chwilą jak... – Zastanawiała się przez chwilę i znalazła opis. – Jak kru