POV Mai Vance zerwał się ze snu na dźwięk mojego głosu. Przez chwilę wyglądał na zdezorientowanego, jakby nie wiedział, gdzie się znajduje. Rozejrzał się po pokoju, aż w końcu jego wzrok spoczął na mnie. Westchnął i oparł się o oparcie krzesła. — Jak długo spałam? — zapytałam, nie odrywając wzroku od jego oczu. Zerknął na zegar. — Kilka godzin — odparł, po czym wyjrzał przez okno. — Jest już noc.