Vander Zapomniała mnie. Bała się mnie. Nienawidziła samego faktu, że istnieję. Zamykając oczy i szeroko rozkładając ramiona, pozwoliłem mojemu ciału opaść w tył, do rzeki. Z głośnym pluskiem wpadłem pod powierzchnię wody, a nurt natychmiast pociągnął mnie w głębinę. Przypomniałem sobie tamten dzień sprzed sześciu lat, kiedy tak straszliwie ją zawiodłem. Czy to miała być moja kara? Stojąc przed dom