– Kochanie, dobrze śpisz? – pyta Margaret, mieszając w gigantycznym garnku z sosem. Przez te wszystkie lata była dla mnie jak babcia i nie pamiętam czasów, kiedy jej tu nie było. Ona odpowiada za utrzymanie posiadłości w idealnym stanie i, jak zgaduję, ma na mnie oko. – Nie bardzo – przyznaję. Odkłada pokrywkę na sos i zaczyna przygotowywać mi herbatę. Uważa, że herbata jest lekarstwem na wszystko