Wypuszcza głośno powietrze i osuwa się na krześle. „Nie, to był ślepy zaułek”. Wygląda na tak cholernie zmęczonego, że robi mi się go żal. „Może powinnaś pomasować mu ramiona?” – podpowiada Blue, rzucając jedną ze swoich niedorzecznych sugestii. „Jasne, jakby kiedykolwiek pozwolił mi się dotknąć” – prycham w duchu. Zaledwie kilka godzin temu próbowałam uścisnąć jego dłoń. Odepchnął ją, więc co spr