Perspektywa Elary — Przychodzę do tego szpitala, do waszej watahy, nie jako księżniczka, ale jako matka — mówię do grupy rozgniewanych pielęgniarek i pracowników. Stoi przede mną niewielki tłum, liczący od piętnastu do dwudziestu osób. Szydzili ze mnie, karcili mnie za moją arogancję i królewskie pochodzenie. Mówią, że stałam się zimna i że zapomniałam, skąd pochodzę. — Nie zamierzam przepraszać z