Kaelen Dźwięk telefonu wyrwał mnie z pijanego otępienia. – Halo... – wybełkotałem, nie sprawdzając nawet, kto dzwoni. – Dzień dobry, siostrzeńcu – usłyszałem głos wuja. – Wujek Roan... – jęknąłem, próbując usiąść. Odpłynąłem w gabinecie, prosto przy biurku. – Właśnie byłem u twojej partnerki. Pomyślałem, że z tobą porozmawiam – powiedział poważnym tonem. – Jak ona się czuje? – zapytałem szybko. –