Fiona kończy witać się z Kentem i zatrzymuje się przy naszym stoliku w drodze do wyjścia. – To musi być Fay – mówi, podchodząc i obdarzając mnie szerokim uśmiechem. Mówi z mocnym nowojorskim akcentem, trochę jak Fran Drescher, i nie mogę się oprzeć urokowi jej słodkiej, acz szorstkiej natury. – Miło mi cię poznać – odpowiadam. – Och, kochanie – mówi, marszcząc na mnie nos. – Ja już wszystko o tob