Stoją tak przez chwilę, jego dłonie na jej talii, ona opiera się o niego plecami – dosłownie moment, zanim się odsuwa i zarzuca cugle konia na jego głowę, używając ich jako wodzy. Fay uśmiecha się niewinnie do Kenta, po cichu dziękując mu za podwózkę, i oboje wracają w kierunku stajni. „Wczoraj wieczorem,” mówi cicho Kent po chwili, znowu wsuwając dłonie do kieszeni. „Zanim… to wszystko…” Fay patr