– O czym myślisz? – szepczę kilka minut później, kiedy oddechy i tętno prawie wróciły nam do normy. Kent przesunął się, żeby leżeć obok mnie, choć ja nadal leżę na plecach, a on obejmuje mnie ciepłym ramieniem i przyciąga blisko do siebie. Kent przez chwilę nic nie mówi, a potem cicho się śmieje. – O niczym, Fay. Myślę o niczym. Właśnie o to chodzi. – Tak? – pytam, szybko odwracając głowę w jego