Siedzę sama na tylnym siedzeniu czarnej limuzyny, która wiezie mnie na kolację do domu mojego ojca. Patrzę na szarą, kamienną rezydencję i krzywię się, nie mając na to ochoty. Wiem, że powinnam odczuwać ciekawość, pragnienie dowiedzenia się czegoś więcej o mojej rodzinie i dziedzictwie. Ale szczerze? Lorenzo Alden w ogóle nie wydaje mi się moim ojcem. Dla mnie zawsze nim będzie David. Kent przysł