Otwieram oczy, kiedy nagle zdaję sobie sprawę, że Kent nie prowadzi mnie w stronę drzwi biura, którymi weszłam. Zamiast tego kieruje się na tyły biura, w stronę regału pełnego oprawionych w skórę książek, o których wcześniej specjalnie nie myślałam. – Gdzie idziemy? – pytam, trochę zszokowana i więcej niż trochę zaciekawiona. – Do drzwi – odpowiada Kent, a w jego głosie słyszę coś w rodzaju zadowo