W chwili, gdy Emily spadła ze schodów, drzwi na dole otworzyły się z hukiem. David wbiegł po stopniach, w panice padając na kolana obok Emily i biorąc ją w ramiona. — Emily, nic ci nie jest? Nie rób mi tego, błagam, otwórz oczy. Spójrz na mnie, Emily — krzyczał. Krew sączyła się z czoła dziewczyny, szybko rozmazując się po całej jej twarzy. Jej powieki drgnęły, a ona powoli odzyskała przytomność,