Wszyscy mierzyli Serenę wzrokiem, gdy ta podeszła do Damiana i wzięła go pod ramię. Westchnęła i powiedziała: — Kochanie, nie uważasz, że moja prośba jest zbyt wygórowana, prawda? Naprawdę uznaliby mnie za złodziejkę, gdybyś przyszedł choć chwilę później… A co, jeśli dziś nazwaliby mnie złodziejką, jutro bandytką, a w przyszłości oskarżyliby o morderstwo? Nagle, jakby wpadła na nową myśl, kontynu