Damian uważnie studiował twarz Sereny, a po chwili zapytał: „Dlaczego?” Zaskoczona, wymamrotała: „Słucham?” „Powinnaś wiedzieć, jaką wagę mają moje obietnice”. Spokojnie spuścił wzrok. Czując się tak, jakby prześwietlał jej duszę, zapytała: „I co z tego?” „Istnieje duże prawdopodobieństwo, że poniesiesz klęskę”. „Wiem”. „Mogłaś poprosić o coś lepszego”. „Wiem”. „To może być jedyna szansa, by o cok