Kiedy tylko słowa opuściły usta Roxanne, w samochodzie zapadła niezręczna cisza. Uświadomiwszy sobie, co powiedziała, natychmiast poczuła ukłucie żalu i spuściła wzrok, nie mówiąc nic więcej. Lucian wpatrywał się w profil Roxanne, jego spojrzenie było mroczne i nieodgadnione. Aż tak się opieram? Dlaczego zawsze musi mnie popychać do Aubree? Po chwili odpowiedział chłodno: „Ona jeszcze coś załatwia