Perspektywa Valerie Viktor uniósł brew na moje słowa. Dostrzegłam w jego oczach błysk rozbawienia, ale zniknął on tak szybko, jak się pojawił, zastąpiony ponownie jego typowym, pozbawionym emocji wyrazem twarzy. Mruknął jedynie: — Rozumiem — po czym podszedł do kanapy i usiadł. Obserwowałam, jak opiera się o oparcie i swobodnie krzyżuje nogi, pytając: — Czy to oznacza, że jeśli dam ci to, czego ch