– Tylko nie ty. – Próbuję go ominąć, ale Kavros jest większy i silniejszy, i odmawia ustąpienia miejsca, nieważne jak bardzo próbuję się przecisnąć. Chwyta mnie za ramię, żeby mnie unieruchomić. Jego palce wbijały się w moje plecy. – Słuchaj, to nie twoja sprawa – mówię. – Gówno prawda, moja. – Głos Kavrosa jest warknięciem, jakby jego struny głosowe były już w połowie wilcze. – Nie twoja – powtar