Ta godzina była jedną z najdłuższych, jakich doświadczyłam w moim krótkim życiu. Mój mózg wymyślał wszelkie możliwe scenariusze, w których Roman zostawał na zawsze wymazany z mojego życia. Prosić go o to było samolubstwem, ale stanowił moją jedyną nadzieję. Nie mogłam powierzyć tego zadania nikomu innemu i wiedziałam, że Roman z łatwością potrafi wejść i wyjść niezauważony. Sama w żaden sposób nie