[Z perspektywy Genevieve] Arthur i ja posłaliśmy sobie nawzajem to samo, zdezorientowane spojrzenie. Cóż, to z całą pewnością był jakiś sposób powitania przez kogoś, kogo się ledwo znało... Ale nawet biorąc to pod uwagę, nie miałam pojęcia, co to miało znaczyć. Moje brwi ściągnęły się w konsternacji. – Uh, przepraszam. Co... – Czy zechciałabyś doprecyzować to pytanie, Penelope? – odezwał się Art