<Chapter>Rozdział 21: Rosnące podejrzenia </Chapter> [Z perspektywy Genevieve] Dopiero gdy odeszłam od boku Arthura, mogłam wreszcie swobodnie oddychać. Nie zdawałam sobie sprawy, ile niepokoju dusiłam w sobie od samego rana, dopóki moja klatka piersiowa nie rozluźniła się, a dłonie wreszcie nie przestały się trząść. Choć to, że zostałam uznana za Lunę stada, było budujące, nadal czułam się nieco