– I po co, u licha, to wszystko było? – Mój głos był szorstki, inny niż zwykle, gdy z nim rozmawiałem, ale tym razem musiałem to zmienić. – Tato. Zmarszczyłem oczy, a Ian wypuścił powietrze. – Przepraszam, ale to prawda. Na jego twarzy nie było cienia skruchy za bycie tak bezdusznym i niegrzecznym w moim towarzystwie. Może to jeden z powodów, dla których Ian nie może tu pracować. Jest przyzwyczajo