Perspektywa Cerys Z ciemności wyrywają mnie warknięcia i krzyki. Echo niesie się wokół, sprawiając, że głowa pęka mi od tego hałasu, a moją pierwszą myślą jest atak samotników. Próbuję się podnieść, ale ból z tyłu głowy i w ramieniu sprawia, że znów opadam na beton. Beton. Nie trawa. A więc nie jestem na terytorium watahy. Rozglądam się i widzę, że jestem w czymś, co przypomina tylną alejkę. Za mn