Alistair nigdy w życiu nie biegł tak szybko. Mimo to, kiedy wyciągnął Seraphinę z wody, jej usta były sine, a ciało wiotkie w jego ramionach. Był, kurwa, za wolny. Wiedział o tym od chwili, gdy jej głowa opadła do tyłu, a ona nie otworzyła oczu. Położył ją na basenowych kafelkach, przemoczoną i lodowatą. Odchylił jej głowę, sprawdził drożność dróg oddechowych, splótł dłonie na jej mostku i zaczął