Alistair już był w ruchu, zanim pokojówka zdążyła dokończyć. Pokonywał schody po cztery stopnie naraz i w kilka sekund dotarł na drugie piętro. Nie zatrzymując się, by złapać oddech, pchnięciem otworzył drzwi sypialni. Seraphina leżała zakopana pod stertą grubych kołder, z twarzą zarumienioną na szkarłat. Jeszcze pół godziny temu jej skóra była bezkrwista, trupioblada i lodowata po tym, jak mało c