Punkt widzenia Emmy Siedziałam na podłodze w moim pokoju z kolanami przyciśniętymi do klatki piersiowej. Ciężko było oddychać. Ciężko było powstrzymać łzy płynące z oczu. Coraz trudniej było trzymać Elizę na dystans. Próbowała się przebić. Wywierała ogromny nacisk na barierę, próbując do mnie przemówić. Ale wiedziałam, co chce powiedzieć, i nie chciałam jej słuchać. Czułam, jakby moje serce pękało