Punkt widzenia Emmy – Zaraz wrócimy – powiedział Logan, wyciągając do mnie ręce. – Dwie godziny, góra. Objął mnie ramionami, chowając nos w moich włosach. – W porządku, Logan – powiedziałam, odwzajemniając uścisk. – Nic mi nie będzie, nie martw się. Idź robić swoje. – Będę tęsknił – mruknął Logan. – To dwie godziny, Logan – westchnął Andrew, biorąc swój telefon i wkładając go do kieszeni dżinsów.